Dymiące wulkany i kwitnące pustynie
Mówi się, że Meksyk ma wiele twarzy, co wynika m.in. z ukształtowania terenu. Na południe od granicy z USA, wzdłuż wybrzeża Pacyfiku i Zatoki Meksykańskiej, wyrastają dwa duże łańcuchy górskie: Sierra Mądre Zachodnia (Sierra Mądre Occidental) i Sierra Mądre Wschodnia (Sierra Mądre Oriental). Góry stopniowo przechodzą w płaskowyż (Mesa Centralna, część Wyżyny Meksykańskiej), ciągnący się przez ok. 640 km ze wschodu na zachód i przez 320 km z północy na południe. Region stanowi jedną dziesiątą po-wierzchni całego kraju, ale zamieszkuje go niemal połowa obywateli. Serce kraju przecina masyw o długości 160 km, między Puerto Vallarta na wybrzeżu Pacyfiku a Puerto de Veracruz nad Zatoką Meksykańską - Kordyliera Wulkaniczna, będąca granicą między Ameryką Północną a Środkową. Na południe od tego pasma leży Sierra Mądre Południowa (Sierra Mądre del Sur), sięgająca przesmyku Tehuantepec - obniżenia między dwoma oceanami, gdzie kontynent zwęża się do 160 km. Na wschód od przesmyku góry ciągną się na południe, aż do Gwatemali. Na północy krajobraz się zmienia - półwysep Jukatan (Yucatan) to wapienna równi-na, przykryta cienką warstwą ziemi.
Opady i klimat.
Przeważająca część Meksyku ma charakter wyżynny, ale na północy kraju dominują pustynie, m.in. w stanie Sonora, sąsiadującym z amerykańską Arizoną. Podobnie jak w Kalifornii Dolnej (Baja California) i północnych stanach Chihuahua, Coahuila i Durango, zboże można tu uprawiać tylko przy zastosowaniu irygacji pól.