Meksyk

Od zakończenia II wojny światowej do początku XXI w. liczba ludności Meksyku wzrosła z 22 do 105 min. Taki skok demograficzny oznacza, że każdego roku musiało po-Ä stać milion nowych miejsc pracy. Nie licząc Dystryktu Federalnego, Meksyk dzieli się na 31 stanów. Konstytucję napisano na wzór ustawy zasadniczej Stanów Zjednoczonych. Parlament składa się z dwóch izb: Senatu i Cámara de Senadores) i Izby Deputowanych i Cámara de Diputados). W reakcji na 35-letnią dyktaturę Porfiria Diaza (1876-1911) umieszczono zapis w konstytucji, że prezydenta można wybrać tylko na jedną kadencję, jednak podczas sprawowania urzędu ma on prawie nieograniczoną władzę. Każda sześcioletnia kadencja (sexenio) stanowi niemal odrębną całość, a duże zmiany w funkcji i celach rządu utrudniają tworzenie długoterminowych planów. Manuel Avila Camacho sprawował urząd prezydenta podczas II wojny światowej (1940-1946). Jako polityk o umiarkowanych poglądach, skon-centrował się przede wszystkim na wzroście gospodarczym i tworzeniu przyjaznego klimatu dla rozwoju przemysłu. Gdy wojenna zawierucha szalała nad resztą świata, pod jego rządami Meksyk uczył się samodzielności.

Permanentna rewolucja.
Miguel Alemán, zamożny prawnik, w czasie swojej prezydentury (1946-1952) nadal nową nazwę ugrupowaniu rządzącemu - Partia Instytucjonalno-Rewolucyjna (PRI). Według niego rewolucja jeszcze się nie skończyła: ziarno zasiane przez pierwszych rewolucjonistów kiełkuje, ale cel nie został osiągnięty. Prezydentowi udało się podnieść standard życia Meksykanów. Zainspirowany pomysłami grupy doradców Roosevelta, powoływał zdolnych młodych ludzi do pracy w rządzie, zmodernizował kolej i pokrył kraj siecią autostrad.